ช้างเดินเล่น

สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่ช้างเดินเล่นค่ะ

วันอังคารที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552

พี่สองขากับน้องน่ารัก ตอน จำจี้มะเขือเทศ

"จ้ำจี้มะเขือเปาะ กะเทาะหน้าแว่น พายเรืออกแอ่น
กระแท่นต้นกุ่ม สาวสาว หนุ่มหนุ่มอาบน้ำท่าไหน


อาบน้ำท่าวัด เอาแป้งที่ไหนผัด เอากระจกที่ไหนส่อง
เยี่ยมเยี่ยมมองมอง นกขุนทองร้องวู้......

น้องน่ารักจำไว้นะคะ"   พี่สองขาสอนเนื้อร้อง
"ครับ"   น้องน่ารักตอบอย่างมั่นใจ
"เอาละมาลองร้องกัน"  พี่สองขาบอก " เอ้า 1 2 3......"
"จำจี้มะเขือเทศ............"
"โอ๊ะ โอ ไม่ใช่ๆ เอาใหม่ๆ" พี่สองขาแอบฮา..แต่ต้องสอนให้สำเร็จ
" ครับ......จำจี้มะเขือเปาะ.................นกขุนทองร้อง จิ๊บๆ" น้องน่ารักร้องอย่างมั่นใจ
 
พี่สองขา...." เอ่อ...ก็จริง"
ปล่อยก๊ากเพราะทนฮาไม่ไหวแล้ว
 
หลังจากนั้นก็เลยชวนกันเล่นไปด้วยความสนุกสนานว่าน้องมันจะร้องยังไงได้อีก..ฮ๋าฮ๋า
 
ไปละ เยี่ยมเยี่ยมมองมองนกขุนทองร้อง " เจิ๊ยก"
 

วันนี้น้องน่ารัก กินนำพริกซะเถอะ.ฮ่าฮ่า

วันศุกร์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2552

นิทานจัดการคุณหนูน้อย เรื่อง พี่สองขากับน้องน่ารัก ตอน ตื่น ตื๊น ตื่น

พี่สองกับน้องน่ารัก
ตอน ตื่น ตื๊น ตื่น

เสียงนาฬิกาปลุก ดังสนั่นบ้านตอน หกโมงครึ่ง..
ผ่านไป  5 นาที
ผ่านไป  10  นาที
ผ่านไปอีก....นานทีเดียว

เสียงคุณแม่ก็ดังตามมา..: ตื่นได้แล้ว...ครับผม
ไม่มีเสียงตอบรับจากหนูน้อยใต้ผ้าห่ม..
เสียงคุณพ่อก็ดังตามมา..ตื่นได้แล้ว..ครับผม

แต้น แตน แต๊น................
นิ้วชี้และนิ้วกลาง กำลังเดินจากหัวไหล่ของเด็กน้อยในผ้าห่มไปบนหัวและค่อยมุดๆเข้าไปในผม..
" พี่สองขา มาแล้ว"....
"สวัสดี น้องน่ารัก...วันนี้พี่สองขาจะมาพาน้องน่ารัก...เดินป่ากันน่ะ

โอ้ว !!  ป่านี้ลึกลับจริง...พี่สองขาหลงทางแล้ว...

เดินไปทั่วศรีษะๆ " โอ้ยๆๆๆ หลงใหญ่แล้ว  น้องน่ารักช่วยพี่สองขาด้วย"
 (จริงๆเป็นนวดๆศรีษะเบาๆ)

"อิอิอิ"  เสียงหนูน้อยใต้ผ้าห่ม แอบหัวเราะ


" หมดแรงแล้วๆๆๆๆ ตกดีกว่า" พี่สองขาลิ้งตกลงไปตรงคอของเด็กน้อย..แล้วดิ้นๆ..
 แน่นอน..เด็กน้อยทุกคนจะจั๊กจี้เวลามีใคร..มาจี้คอน้อย..


แล้วก็ตื่นด้วยความสดชื่น..

การละเล่นสนุก...ที่ทำกันในบ้าน..
จริงพี่สองขาทำไรได้อีกแยะเดี๋ยวมาเล่ให้ฟังเรื่อยๆ


อ้อมีขอแถม..ให้ดูขำขำๆ  "เมื่อนิ้วรำพึง"......


วันจันทร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ช้างเดินเล่น..ชวน


ช้างน้อย ตัวนี้จะชวน เพื่อนๆ น้อง ๆ หนูๆ ไปเดินเล่น..
เรียนรู้จะการออกก้าวเดิน..
เล่นไป เรียนไป
โลกยิ่งใหญ่ไปกับพี่ช้าง..

แนวคิดผลิตรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก

มีหลายแนวคิด..ที่อยากทำ

แนวคิดแรก "แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์" อยากให้เด็กไทยมีแรงจูงใจ และความพยายามที่จะฝ่าฟันอุปสรรคเพื่อผลสำเร็จต่างๆของตัวเอง  ดูการ์ตูนญี่ปุ่นก็เป็นแบบนี้แถบทุกเรื่อง  เล่่นการ์ดก็ยังช่วยพิทักษ์โลกได้

แนวคิดที่สอง "ภูมิใจในเผ่าพันธุ์" ใครๆก็ว่าคนไทย อ่อนแอ ทั้งที่แท้แล้วคนไทยเจ๋งจะตาย...แต่ตัวเราได้ไอเดียนี้มาจากไหน ถ้าไม่ใช่โดนสอนมาเด็กๆ แล้วเด็กเดี๋ยวนี้มีคนสอนจริงๆป่าว?  คนสอนเชื่อว่าความเป็นไทยเจ๋งจริงๆหรือป่าว?

แนวคิดที่สาม " ทำเองได้ง่ายนิดเดียว"  เมื่อเด็กไม่เคยทำอะไรดวยตัวเองแล้วจะเอาอะไรมาภาคภูมิใจ จะเอาอะไรมาอ้างความดีของตนเอง...ถึงมียุคหนึ่งที่ต้อง เอาพ่อมาอ้าง "มึงรู้ไหม..พ่อตรูใคร"..
ก็อ้างอะไรของตัวเองไม่ได้ เพราะไม่เคยได้ทำไรเอง...

วันนี้พอแค่นี้ก่อนนึกไม่ออก

วันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ช้างคุณพ่อวาด



น่ารักดี...

วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ช้างเดินเล่นคือ?

“ช้างเดินเล่น” ถ้าไม่คิดมาก
ภาพของช้างเด็กตัวหนึ่งเดินอยู่อย่างสบายๆ มีหนูสามตัววิ่งไล่หลังตามมา
ก็น่าจะทำให้รู้สึกสบายๆ ไปเรื่อยๆ ช้าๆ แต่ว่ามีความสุข
ซึ่งก็เป็นอารมณ์ที่อยากให้เกิดขึ้นในการทำงานสร้างสรรค์ของกลุ่ม

แต่ถ้ามองลึกลงไปในความคิดของการออกแบบ “ช้างเดินเล่น”คือรูปสัญญะที่ถอดมาจาก
“บาลคณปติ” (บาน-ละ-คะ-นะ-ปะ-ติ) 1 ใน 32 ปางขององค์พระพิฆเนศ
เทพแห่งความสำเร็จในวัยเยาว์ ปางอันเป็นที่รักของทุกคนและเด็กๆ
ซึ่งปกติจะอยู่ในท่าคลานอยู่กับพื้น กอดศิวลึงค์
หรือยังอยู่ในอิริยาบถไร้เดียงสาอย่างเด็ก ๆ ถ้าโตขึ้นมาหน่อย
จะนั่งขัดสมาธิเพชรบนดอกบัวมี 4 กร ถือขนมโมทกะ กล้วย รวงข้าว
ซึ่งหมายถึงสุขภาพที่ดีของเด็ก ๆ ในครอบครัว หมายรวมถึงให้เด็ก ๆ
เคารพรักในบิดา
มารดา
ปางนี้นิยมบูชากันในบ้านที่มีเด็กเล็กและเด็กในวัยเรียน
นอกจากนั้นพระพิฆเนศ ยังถูกยกย่องให้เป็นเทพแห่งปัญญา
ด้วยคติธรรมที่แฝงมากับรูปลักษณ์ของพระองค์ คือ ศีรษะใหญ่ มีไว้คิดให้ใหญ่
คิดให้รอบ, นัยน์ตาเล็ก มีไว้มองอย่างตั้งใจ ไม่วอกแวก, ใบหูใหญ่
มีไว้ฟังให้มาก,
ปากเล็ก มีไว้พูดให้น้อย, งวง มีไว้เพิ่มประสิทธิภาพ และ
ใช้น้อมรับสิ่งที่จะเข้ามา, งาที่หักไป เกิดจากการขับไล่ความชั่ว, ท้องที่ใหญ่
มีไว้ย่อยประสบการณ์ที่ได้รับมาทั้งดีและร้าย,

และสุดท้าย
หนู คือตัวแทนของความปรารถนาภายในจิตใจ ซึ่งถ้าไม่ควบคุมแล้วย่อมจะนำไปสู่หายนะ
ปกติพระองค์จะขี่มันไว้ แต่เราปล่อยมันออกมาวิ่งเล่นบ้าง
ขอแค่อย่าให้มันนำเราก็แล้วกัน
โอม
ศรี บาลา คณปติ ยะนะมะฮา ด้วยความเคารพอันกอปรด้วยสติพิจารณา
ข้าขออัญเชิญมงคลแห่งพระองค์ นำปัญญาและความสำเร็จ มาสู่พวกข้า และ
งานที่จะได้สร้างสรรค์ออกมาเพื่อเด็กๆ ด้วยเทอญ


โดย ร่มไทร ศักดาเดช